Terug naar blog

INTERVIEW MET INSANE 51

Insane 51 maakt muurschilderingen die je perceptie op de proef stellen. Met een sterke visuele identiteit zijn zijn werken van het soort waarbij je onwillekeurig denkt: “wow, dat ziet er insane uit!” Zijn artistieke visie is opgebouwd uit verschillende invloeden, voornamelijk beeldende kunst en graffiti, dat laatste vanaf 2007. Maar het is vooral zijn avontuurlijke instelling en de drang om te experimenteren die zijn werk doen uitblinken.

Het overlappen van beelden en fotorealisme zijn de meest kenmerkende elementen van zijn composities. Tegenwoordig staat hij vooral bekend om zijn Double Exposure 3D-techniek: twee beelden in rood en cyaan over elkaar gelegd om een driedimensionaal effect te creëren, zichtbaar via een 3D-bril, digitale kleurfilters of de brilleninstallaties die hij soms pal voor zijn muurschilderingen plaatst.

Maar Insane 51 is niet beperkt tot optische illusie. Zijn composities zijn even krachtig wanneer ze zich richten op beweging en de menselijke figuur, en de manier waarop hij de essentie van een personage weet te vangen is ongeëvenaard. Dat is precies wat hij meebracht naar zijn muurschildering voor het Rotterdam Street Art Museum: een afbeelding van Vincent Vega uit Pulp Fiction, bevroren in beweging op een Rotterdamse muur. Lees verder en ontdek wat hem naar dat iconische personage trok en wat het voor hem betekende om zijn stempel op deze stad te drukken.

Cláudia Freitas: Aan welke projecten werkte je in 2025?

Insane 51: 2025 beloofde een groot jaar te worden, en dat werd het ook. Ik werkte aan een mix van studiowerk en grootschalige muurschilderingen door heel Europa en de VS. Daarnaast waren er een aantal collaboratieve tentoonstellingen in de maak, en experimentele projecten waarbij ik de grenzen van mijn double exposure-techniek in nieuwe media verlegde. Ik breidde ook mijn studiopraktijk uit en werkte aan doeken die mijn ontwikkeling voorbij de muur weerspiegelen.

CF: Waarom de naam Insane 51?

Insane 51:  “Insane” komt van hoe mensen vroeger reageerden op mijn vroege werk, ze noemden het insane, en de naam bleef hangen. De  “51” is een verwijzing naar Area 51, iets mysterieus, verborgen, experimenteel. Zo ben ik altijd met mijn kunst omgegaan: een beetje off-the-grid, altijd een stap verder dan verwacht.

CF: Wat kun je ons vertellen over de Griekse straatkunstscene?

Insane 51: De Griekse straatkunstscene is rauw, emotioneel en politiek geladen. Ze is de afgelopen tien jaar enorm gegroeid, zeker na de crisis. Er is een sterke gemeenschap en er is echt talent. Het is niet gecommercialiseerd zoals in sommige andere landen, en ik denk dat het daardoor zijn eerlijkheid behoudt. Kunstenaars schilderen met een doel.

CF: Kun je meer vertellen over je eerste jaren als graffitiwriter?

Insane 51: Ik begon jong, rond mijn dertiende. In het begin draaide alles om letters, throw-ups, bombing. De vrijheid van graffiti leerde me alles: discipline, risico, toewijding. Het was mijn manier om identiteit en verbinding te vinden in een chaotische wereld. Die jaren hebben bepaald hoe ik nu naar alles kijk.

CF: Heb je een academische achtergrond, of heb je jezelf leren tekenen en schilderen?

Insane 51: Grotendeels autodidact. Ik heb wat grafisch ontwerp en schilderkunst gestudeerd, maar het meeste wat ik weet komt van de straat: experimenteren, uren maken. Ik leer door te doen, door te falen, bij te sturen en te groeien.

CF: Doe je alleen graffiti en straatkunst, of ben je ook bij andere artistieke projecten betrokken?

Insane 51: Straatkunst is waar ik begon, maar inmiddels werk ik in meerdere media. In het atelier richt ik me op doekwerk, prints en installaties. Ik ben ook betrokken bij muralfestivals, museumstukken en private opdrachten. Alles wat me visueel uitdaagt, trekt me aan, alles waarmee ik een gelaagd verhaal kan vertellen.

CF: Kun je meer vertellen over de evolutie van je stijl?

Insane 51: In het begin was ik vooral bezig met fotorealisme en het over elkaar leggen van beelden, bijna als een bewegend stilleven. Maar na verloop van tijd wilde ik verder gaan. Zo is de double exposure 3D-techniek ontstaan: twee beelden via RGB-scheiding over elkaar leggen om iets interactiefs te maken. De laatste tijd verfijn ik die stijl verder, maar ik keer ook terug naar andere elementen, beweging, vervorming, verhaal, en breng dat alles op nieuwe manieren samen.

CF: Wat inspireert je, naast cinema?

Insane 51: Cinematografische referenties zijn belangrijk voor me, Tarantino, Kubrick, Gilliam, maar ik put ook uit klassieke schilderkunst, psychologie en de dualiteit van de menselijke natuur. Ik ben gefascineerd door anatomie, verval, licht en schaduw. Muziek speelt ook een rol, met name hiphop en experimentele soundscapes. Inspiratie kan komen van een film, een sculptuur of zelfs een vreemde droom.

CF: Waarom heb je gekozen voor Vincent Vega in Rotterdam?

Insane 51: Vincent Vega is iconisch. Hij belichaamt tegenstrijdigheid, cool en chaotisch, charmant en roekeloos. Ik vond hem het perfecte personage om beweging, verwarring en intensiteit te verbeelden in een stad als Rotterdam. Het was een eerbetoon aan die dubbele energie, en aan de films die mijn visuele denken hebben gevormd.

CF: Hoe raakte je betrokken bij de Guinness World Record-graffitiscroll?

Insane 51: Het was een eer om daar deel van uit te maken. Ik werd uitgenodigd samen met meer dan veertig kunstenaars van over de hele wereld om de langste glow-in-the-dark-graffitiscroll ter wereld te maken. De energie was onwerkelijk, pure samenwerking en creativiteit. Het heeft mijn pad niet veranderd, maar het bevestigde de wereldwijde kracht van deze kunstvorm. Het was een moment van eenheid in de graffitiscene.

CF: Welke technieken heb je gebruikt voor de muurschildering van het Rotterdam Street Art Museum?

Insane 51: Die muurschildering combineerde vrije handspray met stencils en gelaagde technieken. Ik hanteerde een meer cinematografische aanpak, spelend met vervaging, licht en beweging in plaats van scherpe 3D-elementen. Het draaide om emotie en beweging, niet om een optische illusie.

CF: Waarom beweging in plaats van driedimensionaliteit bij die muurschildering?

Insane 51: Soms vraagt het verhaal om een andere visuele taal. Voor die muur voelde beweging, overgang en verhaal belangrijker dan het 3D-effect. Ik wilde dat de kijker het gevoel had het beeld midden in een scène te vangen, als een bevroren moment op een filmrol.

CF: Hoe kijk je terug op de ervaring van het schilderen van de muurschildering in Rotterdam?

Insane 51: Intens, op de beste manier. De schaal, de stad, de sfeer, het klikte allemaal. Rotterdam verwelkomde me met open armen. Ik had de vrijheid om te experimenteren en de ruimte om iets gedurfds te maken. Ik heb een stukje van mezelf achtergelaten op die muur.

CF: Hoe zou je jezelf als kunstenaar omschrijven?

Insane 51: Ik ben een verhalenverteller. Ik gebruik muren, doeken en kleur zoals een regisseur film gebruikt. Ik ben obsessief bezig met dualiteit, illusie en emotie. Of het nu een muurschildering van dertig meter hoog is of een doek in de woning van een verzamelaar, ik wil dat mensen iets gelaagds voelen, iets wat hen trekt en meer onthult hoe langer ze kijken.