Terug naar blog

INTERVIEW MET WILD DRAWING

Onze gast van vandaag is de Indonesische kunstenaar Wild Drawing! WD werkte al vanaf het prille begin van het project samen met Rotterdam Street Art Museum, en die samenwerking vormde zelfs de allereerste officiële productie die aan ons openluchtmuseum verbonden is. De muurschildering op de kruising van de Coolsestraat en de West-Kruiskade vormde de aanleiding voor een aantal vragen aan de kunstenaar, die ons meer vertelt over zijn oeuvre in het algemeen, met name over zijn schildertechnieken en de onderwerpen die hij voor zijn werk kiest.

Wild Drawing volgde een academische opleiding in de beeldende kunsten en de toegepaste kunsten, die hij in Bali afrondde. Tegenwoordig woont hij in Griekenland, waar hij blijft experimenteren met uiteenlopende artistieke technieken. Hij staat vooral bekend om zijn driedimensionale muurschilderingen. Juist de manier waarop hij zijn ontwerpen verbindt met de omliggende ruimte, door de architectuur en andere echte elementen te verwerken in zijn fantastische composities, is wat zijn muurschilderingen naar een ander niveau tilt.

Cláudia Freitas: Je hebt een van de muurschilderingen die het meest opvallen in onze RSAM-collectie, vanwege het zeer gevarieerde en opvallende kleurenpalet; ik merk ook dat levendige kleuren een constante zijn in je werk in het algemeen. Kun je me meer vertellen over je kleurgebruik?

Wild Drawing: Blauw en turkoois zijn eigenlijk mijn favoriete kleuren; je vindt ze terug in veel van mijn werken. Die kleuren brengen rust en elegantie, maar ik probeer altijd wat contrast te creëren met het dominante blauw en turkoois, bijvoorbeeld door geel of oranje te gebruiken in bepaalde delen van mijn werk. In deze muurschildering, Helixotherapy, gebruikte ik geel en oranje aan de binnenkant van de spiraal, wat ook het 3D-effect versterkt.

CF: Ik geloof dat het begin van jouw betrokkenheid bij de artistieke wereld sterk verbonden is met stencil- en paste-uptechnieken. Kun je me meer vertellen over hoe je in de straatkunst terechtkwam?

WD: Ik ben eigenlijk begonnen met muurschilderingen, toen ik nog in Bali woonde. Later, toen ik naar Griekenland verhuisde, wist ik niets van de straatkunstscene in Athene en hoe alles daar werkte, dus besloot ik om met iets snels en veiligs te beginnen. Zo kwam ik uit bij stencils en paste-ups.

CF: Kun je wat meer vertellen over de onderwerpen die je in je muurschilderingen verkent?

WD: Ik haal veel inspiratie uit het dagelijks leven, maatschappelijke fenomenen, kunst en de natuur, dus die thema’s komen vaak terug in mijn werk. Tegelijkertijd geef ik ze graag vorm in een poëtische, dromerige stijl die soms behoorlijk dicht bij fantastische kunst komt.

CF: Hoe werd je voor dit project uitgenodigd en wat vind je ervan om deel uit te maken van de collectie van het Rotterdam Street Art Museum?

WD: De mensen van het museum zagen mijn werk, vonden het mooi en vroegen me om iets voor RSAM te schilderen. Ik herinner me dat ik in 2017 een geweldige tijd had tijdens het project en ook het genoegen had om een muurschildering te maken voor de mensen die in Rotterdam wonen of de stad bezoeken.

CF: Ik weet dat de muurschildering die je hier hebt gemaakt geïnspireerd is door de kunstenaar Escher. Wat heeft jou, naast deze inspiratie, nog meer gemotiveerd bij het ontstaan van dit werk? Wat betekent Helixotherapy?

WD: De helix (of spiraal) is een symbool van veerkracht en komt overal in de natuur voor. We vinden de helix terug in sterrenstelsels, in weerpatronen en in het DNA van elk levend organisme. Zonnebloemen, wijnranken, zelfs onze vingerafdrukken hebben allemaal de helix als onderliggende structuur.

CF: Tijdens het maken van je kunstwerk in Rotterdam koos je ervoor om je identiteit te verbergen en je gezicht te bedekken. Kun je me meer vertellen over de reden hierachter?

WD: Het is gewoon een kwestie van privacy; voor mij is het belangrijk om mijn werk met de mensen te delen, niet mijn gezicht.

CF: Hoe creëer je het indrukwekkende 3D-effect in je muurschilderingen, vooral wanneer je oppervlakken verwerkt die niet op hetzelfde vlak liggen? En hoe zorg je ervoor dat ze vanuit een bepaald gezichtspunt een boeiende visuele ervaring bieden?

WD: Voor mij draait een muurschildering niet alleen om het schilderen op de muur, maar ook om hoe je verschillende elementen die op of rond de plek aanwezig zijn erbij betrekt. Of het nu gaat om de grond of de weg, de lucht of bomen, ramen of pijpen, ze kunnen allemaal met elkaar versmelten tot één kunstwerk. Meestal begin ik met het creëren van het illusionaire achtergronddeel van de ruimte, en daarna ga ik verder met het hoofdobject van de muurschildering. Er is niets bijzonders aan het maken van 3D-muurschilderingen, behalve dat je door alle bestaande elementen heen werkt en er wat verbeelding aan toevoegt. En nog iets: ruimtelijk inzicht en kennis van perspectief moeten sterk zijn, want de sleutel tot een illusionair beeld zit hem helemaal in het perspectief.